Locatie: Gemeentehuis, halverwege een participatieproject voor een nieuw buurtplein.
Personages:
– Marlies, beleidsmedewerker Openbare Ruimte
– Yassin, actieve buurtbewoner en trekker van een bewonersinitiatief
Yassin:
“Hee Marlies, heb je een minuut? We hoorden dat de gemeente toch zelf al een schets heeft laten maken voor het plein. Hoe zit dat?”
Marlies (met een zucht):
“Ja, ik snap dat dat raar overkomt. Maar we moesten door. We hebben deadlines, en we kunnen niet wachten tot iedereen iets vindt.”
Yassin:
“Maar dat is toch precies waar participatie over gaat? Dat bewoners meedenken vóórdat alles vastligt?”
Marlies (aarzelt even):
“Klopt. Maar eerlijk? Het is soms chaos. Iedereen wil wat anders. Je krijgt vijftien meningen en nul haalbare oplossingen. Ik weet gewoon niet altijd wat ik ermee moet.”
Yassin:
“Maar als je ons niet de ruimte geeft, blijft het bij ‘meedoen voor de vorm’. Dan haken mensen af.”
Marlies:
“Ik weet het. Maar ik ben hier opgeleid om beleid te maken, af te wegen, binnen de regels. En nu moet ik ineens luisteren, loslaten, faciliteren… Dat is nieuw voor me.”
Yassin (knikt):
“Dat geloof ik. Maar wij zijn ook geen professionals. We hebben juist begeleiding nodig. Er is nu niemand die uitlegt wat de spelregels zijn of waarom onze ideeën wel of niet haalbaar zijn.”
Marlies:
“En eerlijk gezegd: ik weet zelf ook niet altijd wat de spelregels zijn. Of zelfs waarom we dit traject precies doen. Draagvlak? Input? Medebeslissing? Dat is niet altijd duidelijk.”
Yassin:
“En dan mis je mensen. Want ja, ik ben mondig. Maar ik zie nooit jongeren, huurders, mensen die niet lekker in een vergadering zitten. Die stemmen hoor je dus ook niet.”
Marlies:
“Dat zie ik ook. En het frustreert me. Want dan moeten we straks verantwoorden: ‘De buurt wilde dit’, terwijl we diep vanbinnen weten dat het maar een kleine groep was.”
(Pauze. Ze drinken allebei een slok koffie.)
Yassin (rustiger):
“Misschien moeten we opnieuw kijken hoe we dit aanpakken. Minder als project, meer als proces.”
Marlies (glimlacht flauwtjes):
“En misschien moet ik stoppen met alles zelf te willen oplossen. Maar dan moet ik wel leren hoe ik de regie een beetje loslaat zonder mezelf kwijt te raken.”
Yassin:
“Als jij durft te leren, durven wij dat ook.”